Hoe kom ik december door?

Hoe kom ik december door?

7 december 2019 Publicaties 0

December, een bijzondere maand. Van de herfst naar de winter. Terwijl de storm om mij heen raast zie ik dat de bomen de bladeren los laten. De mooie herfstkleuren beginnen langzaam te vervagen. De winter komt eraan. Voor mij de tijd van inkeer. De oneindigheid van zicht maakt plaats voor een landschap omgeven door mist. Alles wat ik normaal zie, als ik in mijn auto naar het werk rij, verandert in een onbekende omgeving.
Een kleinere mysterieuze wereld  gehuld in nevel, precies goed. Dit past bij mij in deze tijd van het jaar.

        It’s the most wonderful time of the year

In de supermarkt, op de radio, overal komen de kerstliedjes op mij af. Of ik wil of niet.
Ik wil het even niet, laat die kersttroep toch lekker op zolder liggen.
De confrontatie met dat ideale familieplaatje vind ik niet altijd prettig. Ik wil me het liefst terugtrekken. Onder een heerlijk dekbed en in januari weer wakker worden.
Bij elke reclame op t.v. zie ik wat er mist in ons gezin. Ik voel het gemis van mijn zoon, Michiel, nog meer. Mijn tranen komen net iets sneller op onbewaakte momenten en dat is oké. Gelukkig staat er een kleine cirkel mensen om mij heen die het laat gebeuren zonder oordeel, zonder in te grijpen zonder advies. Dat voelt fijn en is enorm belangrijk voor mij.

Hierdoor kan ik meer dan ooit toch iets bijzonders maken van deze periode. Samen met deze mensen vieren we de kerst door samen te eten, spelletjes te doen en te toasten op het leven, te praten over wat ons nu bezighoudt en over de mensen die niet meer bij ons zijn.

‘Tradities’

Tradities of gewoontes veranderen, of je het wilt of niet. Sjoelen maakt bij ons plaats voor een pub quiz. Kerstdiner verandert dit jaar in een uitgebreide kerstbrunch, zodat mijn 90-jarige moeder ook voldoende energie heeft om erbij te kunnen zijn.
Meebewegen op een manier die past bij het moment is het enige wat helpt heb ik gemerkt. Wat heeft een mens nodig om medemenselijkheid te voelen?  Hoe luisteren wij als mens naar elkaar? Het leven is continue onderhevig aan veranderingen.

‘Mijn wens’

Er gebeuren dingen die je heel blij maken. Dan ga je op zoek naar mensen die dit met je willen vieren. Niemand die dan roept. ”Goh, misschien is het goed als je nu even niet zo druk doet, je kunt beter even rustig zitten en een kop koffie nemen i.p.v. rond te springen van extase.” Nee, mensen om je heen zijn blij en leven met je mee.

Er gebeuren ook heftige dingen in een leven, gebeurtenissen die kwetsen, pijn doen en die niet te bevatten zijn, waar je vooral verdriet bij voelt. Wat is het dan fijn dat er mensen zijn die met je meeleven. Die niet persé willen helpen, geen suggesties geven over wat je zou moeten doen, maar alleen luisteren. Dat is mijn wens voor iedereen.

Kom, ik ga kerstspullen van de zolder te halen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *